Sen Değiştin…

Sen Değiştin…

“Sen değiştin.”

Bu cümleyi son zamanlarda kendim hakkında ne kadar sık duyuyorum…

Evet, değiştim.

Bir yıl önceki ben değilim artık.

Dünyaya ve insanlara baktığım iyi niyet gözlüğünü çıkardım. Sözlere inanmayı bıraktım; artık benim için önemli olan tek şey icraatlardır.

Kendi çıkarları için bana yaklaşan insanları hayatımdan çıkardım. Çünkü benim hayatım, insanların işi bitince terk edip gideceği bir geçiş bahçesi değil.

Menfaatleri bittiğinde beni unutanları ben de artık hatırlamıyorum.

Herkes için kullanışlı biri olmaktan yoruldum.

Peki, kötü biri mi oldum?

Hayır…

Sadece ilk kez kendime karşı adil olmayı öğrendim.

Değiştim mi?

Elbette değiştim.

Peki bu değişime kim sebep oldu?

İyi niyetimi istismar edenler…

Güvenimi hiçe sayanlar…

Beni yalnızca kendi çıkarları için kullananlar…

Onların her biri, bugün olduğum insanın oluşmasına katkıda bulundu.

Bu yüzden üzgünüm ama artık eski ben olmayacağım.

Çünkü beklentiler bittiğinde hayat inanılmaz huzurlu oluyor.

Neden mi?

Çünkü bir gün, kendi beklentilerini bile her zaman karşılayamayacağını anlıyorsun. O zaman insanların da kusurlu olduğunu kabul etmeyi öğreniyorsun.

İyi ile kötüyü ayırt etmeyi…

İnsanları, onlardan bir “kahraman” yaratmadan sevmeyi…

Ve hayatın sana sunduğu bütün mutluluk şartları gerçekleşmeden de mutlu olabileceğini öğreniyorsun.

Belki de gerçek değişim budur.

Kendini kaybetmeden, kendini bulabilmek…

Mavi Ark Avşar